قدم اول

چیز عجیبی که توی زندگی هست این است که اکثر کارهایی که ازشان می ترسیم، هیچ وقت به اندازه ی ترس شان بزرگ نیستند. مغز ما یک کارشناس حرفه ای بزرگ نمایی است؛ یک مسئله ی کوچک را تا ابدیت می کشد، یک شکست ساده را تبدیل می کند به فاجعه ی تمام نشدنی. اما اگر یک بار، فقط یک بار، همان کاری را که ازش می ترسی انجام بدهی، می بینی که بیشترش توی ذهنت بوده.

نه اینکه همه چیز همیشه خوب می شود، نه. بعضی وقت ها بد می شود. اما بد شدنش هم به اندازه ی آن غولی که توی ذهنت ساخته بودی، ترسناک نیست.